De enige nieuwjaarswens van een moeder van een kind met dyslexie.

Diep weggedoken in je jas loop je naar school. Het is koud en guur, zou het gaan sneeuwen met kerst? Achter je hoor je twee moeders praten over sinterklaas. Trots vertelt de ene dat haar dochter tijdens sinterklaas zo knap haar gedicht voordroeg. De andere vertelt over haar zoon die het derde deel van Harry Potter heeft gekregen en daar aan zijn broertje uit voorlas in bed. Het zijn moeders van kinderen bij je zoon uit de klas.

begeleiding bij dyslexie

Wijselijk houd je je mond. Je denkt terug aan sinterklaasavond, bij jullie ging het niet zo ontspannen. Gedichten werden weggemoffeld of verfrommeld en het boek van Dolfje weerwolfje, dat je zoon heeft gekregen, vond je de volgende dag tussen het oud papier terug.  Het doet je pijn om je zoon zo te zien worstelen.

Terwijl je er nog over nadenkt, zie je je zoon aankomen. Met gebogen hoofd komt hij naar je toe lopen en als iemand je iets wil vragen trekt hij je al mee het schoolplein af, hij wil naar huis. Thuis drinken jullie een kopje thee en pas na een uurtje, als jullie samen de kerstboom versieren, ontspant hij een beetje. Eigenlijk zouden jullie nu aan de slag moeten. Woordjes flitsen en zeker 10 minuten samen lezen. Maar je bent bang dat het weer op ruzie zal uitlopen.

Steeds stiller

Je hebt je kind sinds groep 3 zo zien veranderen. Waar hij eerst vol energie en ideeën zat, is hij nu veel stiller en teruggetrokken. Vroeger speelde hij uren met de lego, hoorde je hele verhalen. Nu lijkt zijn fantasie helemaal weg.

Regelmatig klaagt hij over hoofdpijn of buikpijn. Lijkt hij steeds meer in zichzelf gekeerd en is hij zo gespannen. Niets lijkt hij nog interessant te vinden. Oefenen met lezen draait steeds vaker uit op ruzie. Zelfs met beloningen na het oefenen kun je de ruzies niet meer voorkomen. Je kijk naar hem, hoe hij weer een beetje tot rust komt. Hij is zo toe aan vakantie. Maar eigenlijk moeten jullie dan ook oefenen van de juf om niet nog verder achter te komen.

Je wilt je kind weer terug.

Zo gaat het eigenlijk niet meer. Je zoon is op, hij is moe en veel te gestrest voor zijn leeftijd. Je piekert nog even verder en zucht dan een keertje diep.

 Eigenlijk heb je maar één wens: Je weer zoon ontspannen zien, hem weer met plezier naar school zien gaan en je kind weer terug krijgen.

Verhalen als deze hoor ik vaak als ik met ouders spreek over hun kind. Ze hebben hun kind zien veranderen en maken zich zorgen. Ze ondersteunen hun kind daar waar het kan. Oefenen dagelijks met zonder veel vooruitgang. Dat frustreert, niet alleen bij het kind maar ook de ouders. Ze begrijpen niet zo goed dat woorden maar niet blijven hangen. Dat hun kind ondanks het vele oefenen de B en D maar blijft verwisselen.

Leven van vakantie naar vakantie.

Wat ik ook vaak hoor is dat deze kinderen vaak moe zijn en veel stress ervaren. Ze leven van vakantie naar vakantie. Aan het einde van een vakantie bloeien ze weer een beetje op, maar na een week school zijn ze eigenlijk alweer toe aan de volgende vakantie.

Ze doen op school zo hun best, oefenen extra waardoor ze zich minder ontspannen. Het concentreren kost ze vaak veel energie, doordat ze krampachting hun spieren aanspannen. Wat vaak ook zorgt voor hoofdpijn en buikpijn. Ze worden onzeker en voelen zich vaak dom.

Juist deze kinderen zijn extra toe aan vakantie. Een vakantie die niet in het teken staat van oefenen, maar van ontspannen en plezier. Leg dat schoolwerk aan de kant en laat je kind weer even doen wat hij/zij leuk vindt.

Maak plezier en ontspan.

begeleiding op maat

Vind je het toch belangrijk om iets te doen voor school. Vind je het moeilijk het oefenen los te laten? Zorg dan dat je zoon/dochter het ervaart als iets wat leuk is. Maak er een spelletje van, gebruik humor en zorg dat je zelf ontspannen bent.

Vergeet niet dat jij zelf waarschijnlijk ook toe bent aan vakantie en plan ook een momentje voor jezelf in. Geniet van je kind en onthoud, meer dan je best doen kun je niet. Je ondersteunt je kind als zo goed als je kunt. Je bent er voor je kind en dat is het allerbelangrijkste.

Geniet van de feestdagen, ontspan en maak het gezellig. Jullie hebben het verdiend!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *