Dyslexie als GAVE

Ik zat in groep 7 en was in de bibliotheek. Terwijl ik tussen de schappen met A- boeken met veel moeite een boek aan het uit zoeken was, kwamen daar ook klasgenoten binnen. De 2 populairste meisjes en een paar jongens van een andere school. Ze liepen wat op te scheppen en waren duidelijk aanwezig.

Met een A boek in mijn hand kroop ik helemaal in elkaar, met een brok in mijn keel. Ik wou dat ik onzichtbaar was. Ik voelde mijn wangen gloeien en ik hoopte dat ze me niet zagen. Ze liepen naar de C-boeken. Vol van schaamte en met een knoop in mijn maag durfde ik niet naar de balie uit angst ontdekt te worden. Het gaf me z’n naar gevoel.

Ik vond lezen verschrikkelijk, bleef maar struikelen over letters en woorden, was de zwakste van de klas en schaamde me daarvoor.

Is er iets mis met mij?

Op mijn 8ste is er bij mij dyslexie vastgesteld. De verbinding tussen mijn 2 hersenhelften zou niet goed werken, werd mij verteld. Waardoor ik het gevoel kreeg dat er iets mis wast met mij. Dit heb ik mijn hele leven met me mee gedragen waardoor ik me dom en minderwaardig voelde.

Het zorgde er voor dat ik me achtergrond hield, me klein maakte in sociale situaties en zorgde dat ik sommige taken niet hoefde te doen. Zo werd ik bijvoorbeeld goed in het verzinnen van smoesjes om geen notulen te maken op mijn werk of formulieren in te vullen.

Een GAVE?

Dat veranderde toen ik moeder werd. Ook bij mijn dochter ging het op school niet vanzelf. In mijn zoektocht naar hoe we haar het beste konden ondersteunen kwam ik erachter dat ze op een andere manier beter informatie verwerkte. En dat werd bevestigd toen ik het boek “de Gave van Dyslexie” in handen kreeg.

Als je 20 jaar geleden tegen mij had gezegd dat je naar dyslexie ook kunt kijken als GAVE, had ik je voor gek verklaard. Toch werd ik nieuwsgierig van het boek en heb ik het in een keer uitgelezen. Een boek waarin ik zo veel van mezelf herkende en waardoor zo veel puzzelstukjes op hun plaats vielen.

Ik kwam erachter dat Dyslexie niet wordt veroorzaakt door een defect in de hersens, maar dat de hersens van iemand met dyslexie op een andere manier informatie verwerken. Dat is een wetenschappelijk gegeven. Maar we passen het onderwijs niet aan en vinden het dan raar dat deze kinderen op school vastlopen en symptomen van Dyslexie, Dyscalculie en/of AD(H)D ontwikkelen.

Had ik dat maar veel eerder geweten.

Als ik dit eerder had geweten, dan had ik geweten:

  • dat de symptomen van dyslexie niet veroorzaakt worden door een defect, maar doordat ik op een andere manier leer.
  • dat als ik op een andere manier les had gehad ik geen symptomen van dyslexie had ontwikkeld.
  • dat ik niet dom ben
  • dat ik op een andere manier informatie verwerk.

Had iemand me dit maar ooit verteld, dan had ik me niet minderwaardig hoeven voelen.

Een andere kijk

Nu ik weet wat ik weet kijk ik anders naar dyslexie en kan ik deze kennis inzetten om anderen te helpen.

In mijn praktijk laat ik mijn klanten ervaren hoe ze informatie verwerken op een manier die bij hun past. Door dat inzichtelijk te maken, leren ze weer vertrouwen op zichzelf en begrijpen waardoor symptomen van dyslexie, dyscalculie en/of AD(H)D worden veroorzaakt.

Ze leren 3 basistechnieken, om zo op een ontspannen manier hun aandacht te kunnen richten op een taak en evt. verwarring zelfstandig te kunnen opsporen.

Als ze de basistechnieken onder de knie hebben en zelf hun verwarring kunnen opsporen, leren ze de verwarring oplossen en leren ze op welke manier ze makkelijk informatie kunnen verwerken. Zodat ze kunnen leren op een manier die bij hun past.

Ik zie mijn klanten weer groeien en plezier beleven aan lezen en/of reken. Ze ervaren zelf hoe ze zich makkelijker op een taak kunnen richten, waardoor ze minder last hebben van hun omgeving en/of afleiding. Maar bovenal zie ik het zelfvertrouwen groeien en zie ik dat ze zich ontspannen.

Ook iets  voor jou?

Wil je weten wat ik voor jou of je kind kan betekenen? Hoe ook jouw kind weer kan gaan geloven in zijn eigen kunnen? Weer ontspannen naar school kan en de informatie makkelijker tot zich kan nemen?

Plan dan gerust eens een kennismakingsgesprek in. Tijdens dat gesprek bespreken we dan wat mogelijk is en neem ik alle tijd om jouw vragen te beantwoorden. Want je wilt toch ook het beste voor jouw kind?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *